Valpolicella Ripasso zaczyna życie jako Valpolicella, ale później ponownie fermentuje w kontakcie z wytłokami pozostałymi po produkcji Amarone lub Recioto. Dzięki temu zyskuje więcej koloru, alkoholu, tanin i aromatów, pozostając zwykle lżejszym i bardziej przystępnym winem niż Amarone.

Moscato d’Asti pachnie brzoskwinią, kwiatami, cytrusami i świeżymi winogronami, jest naturalnie słodkie, delikatnie musujące i zazwyczaj ma około 5% alkoholu. Powstaje w Piemoncie ze szczepu Moscato Bianco. Choć dzieli apelację i winogrona z Asti Spumante, jest od niego znacznie delikatniejsze i technicznie nie jest winem spumante.

Lambrusco potrafi być lekkie i różowe, ciemne i taniczne, całkiem wytrawne albo przyjemnie słodkie. Co więcej, Lambrusco nie jest nazwą jednego szczepu winorośli, lecz całej rodziny odmian i win związanych przede wszystkim z Emilią-Romanią. Najwyższa pora zapomnieć, że Lambrusco oznacza wyłącznie słodkie czerwone bąbelki.

Montepulciano d’Abruzzo to czerwone wino z Abruzji tworzone przede wszystkim ze szczepu Montepulciano. Zwykle jest soczyste, pełne ciemnych owoców i bardzo wdzięczne przy włoskiej kuchni. Nie należy go jednak mylić z Vino Nobile di Montepulciano. Tam Montepulciano jest nazwą toskańskiego miasta, a głównym szczepem jest Sangiovese.

Amarone della Valpolicella powstaje z winogron, które po zbiorze przez wiele tygodni tracą wodę i koncentrują cukier, aromaty oraz strukturę. Efektem nie jest jednak słodkie wino, lecz potężne, wytrawne czerwone o aromatach wiśni, suszonych owoców, przypraw i czekolady. Alkohol na poziomie 15 lub 16% nie jest tu wyjątkiem, tylko naturalną konsekwencją sposobu produkcji.