Spaghetti aglio e olio to jeden z tych przepisów, które udowadniają, że dobry makaron nie potrzebuje długiej listy składników. Czosnek, oliwa, peperoncino i dobrze ugotowane spaghetti wystarczą. Cała sztuka polega na tym, żeby niczego nie spalić i dobrze połączyć oliwę z wodą po makaronie.

Cacio e pepe wygląda jak jeden z najprostszych makaronów świata. I właśnie dlatego tak łatwo go zepsuć. Pecorino Romano, czarny pieprz, makaron i woda po gotowaniu wystarczą, ale wszystko rozgrywa się w temperaturze i emulsji.

Panna cotta wygląda jak deser restauracyjny, a w rzeczywistości opiera się na kilku prostych składnikach. Dobra śmietanka, wanilia, odrobina cukru i żelatyna wystarczą, żeby zrobić aksamitny włoski klasyk, który można podać z owocami, kawą albo pistacjami.

Focaccia barese nie próbuje być pizzą. Jest grubsza, bardziej puszysta, mocno oliwna i pełna pomidorów, oliwek oraz oregano. To jeden z tych wypieków, które najlepiej smakują jeszcze lekko ciepłe, odrywane kawałek po kawałku.

Cztery składniki i ani jednego miejsca na przypadek. Pasta alla gricia to makaron, guanciale, Pecorino Romano i czarny pieprz. Bez jajek, bez pomidorów i bez śmietany. Cała sztuka polega na tym, żeby z tłuszczu, sera i wody po makaronie zrobić gładki, kremowy sos.

Tiramisù nie potrzebuje polewy karmelowej, truskawek ani pół tabliczki czekolady. Wystarczą savoiardi, espresso, mascarpone, jajka, cukier i kakao. Reszta zależy od proporcji i od tego, czy potrafimy zatrzymać się w odpowiednim momencie.