Lambrusco

Lambrusco jest jednym z najbardziej charakterystycznych win północnych Włoch. Najmocniej związane jest z Emilią-Romanią, szczególnie z okolicami Modeny i Reggio Emilia. Zazwyczaj ma bąbelki, piękny owocowy aromat i świeżą kwasowość, dzięki której znakomicie pasuje do jedzenia.
Jednocześnie wokół Lambrusco narosło sporo nieporozumień. W wielu krajach przez lata kojarzono je przede wszystkim z niedrogim, słodkim czerwonym winem. Tymczasem w Emilii można znaleźć niezwykle różnorodne Lambrusco: od jasnego i delikatnego Sorbara po ciemne, strukturalne i wytrawne Grasparossa.

Co to jest Lambrusco?

Lambrusco nie jest nazwą jednej odmiany winorośli. To cała rodzina spokrewnionych odmian, z których powstają charakterystyczne wina północnych Włoch.
Do najbardziej znanych należą:

• Lambrusco di Sorbara,
• Lambrusco Grasparossa,
• Lambrusco Salamino,
• Lambrusco Maestri,
• Lambrusco Marani,
• Lambrusco Montericco.

Poszczególne odmiany różnią się kolorem, aromatem, kwasowością, strukturą i zawartością tanin. Dlatego samo słowo Lambrusco mówi o winie znacznie mniej, niż mogłoby się wydawać.

Skąd pochodzi Lambrusco?

Najważniejszym regionem dla Lambrusco jest Emilia-Romania. Szczególne znaczenie mają prowincje Modena i Reggio Emilia, gdzie tradycja produkcji tych win jest mocno związana z lokalną kuchnią.
Oficjalne Consorzio Tutela Lambrusco chroni obecnie sześć najważniejszych denominacji związanych z Lambrusco:

• Lambrusco di Sorbara DOC,
• Lambrusco Grasparossa di Castelvetro DOC,
• Lambrusco Salamino di Santa Croce DOC,
• Modena DOC,
• Reggiano DOC,
• Colli di Scandiano e di Canossa DOC.

Każda z nich ma własny obszar produkcji oraz zasady dotyczące wykorzystywanych odmian. To dlatego warto czytać pełną nazwę na etykiecie, a nie zatrzymywać się wyłącznie na słowie Lambrusco.

Czy Lambrusco jest słodkie?

Może być, ale absolutnie nie musi.
W zależności od stylu na etykiecie można spotkać określenia:

• Secco, czyli wytrawne,
• Semisecco, czyli mniej wytrawne i łagodniejsze,
• Amabile, czyli wyraźnie miękkie i słodsze,
• Dolce, czyli słodkie.

Właśnie określenie Amabile odpowiada za sporą część popularnego obrazu Lambrusco. Takie wina są owocowe, łagodne, lekko musujące i bardzo łatwe w odbiorze.
Wytrawne Lambrusco potrafi jednak wyglądać zupełnie inaczej. Może mieć żywą kwasowość, wyraźną taninę, aromaty czerwonych owoców i zdecydowanie gastronomiczny charakter.

Lambrusco Frizzante i Spumante

Na etykiecie można również znaleźć określenia Frizzante i Spumante.
Frizzante oznacza wino lekko musujące. Ciśnienie jest niższe, dlatego bąbelki są delikatniejsze i mniej intensywne.
Spumante jest winem w pełni musującym, z mocniejszym i bardziej trwałym musowaniem.
W przypadku Lambrusco spotyka się oba style. Nie należy więc automatycznie zakładać, że każda butelka będzie miała identyczne bąbelki.

Jak smakuje Lambrusco?

Profil zależy przede wszystkim od odmiany, miejsca pochodzenia i poziomu słodyczy. Typowe aromaty mogą obejmować:

• wiśnie,
• czereśnie,
• maliny,
• truskawki,
• jeżyny,
• czarną porzeczkę,
• fiołki i inne kwiaty,
• delikatne nuty ziół i przypraw.

Jedną z najważniejszych cech dobrego Lambrusco jest świeżość. Nawet bardziej owocowe i słodsze wersje powinny mieć kwasowość, która zapobiega wrażeniu ciężkości.

Lambrusco di Sorbara

Lambrusco di Sorbara DOC jest jedną z najbardziej eleganckich interpretacji Lambrusco.
Ma zwykle jaśniejszy kolor, czasem zbliżony wręcz do intensywnego rosato. Charakterystyczne są aromaty fiołków, czerwonych owoców i bardzo wyraźna świeżość.
Zgodnie z regulaminem apelacji Lambrusco di Sorbara musi stanowić minimum 60% składu. Może mu towarzyszyć przede wszystkim Lambrusco Salamino.
Sorbara dobrze pokazuje, dlaczego utożsamianie Lambrusco wyłącznie z ciemnym i słodkim winem jest błędem.

Lambrusco Grasparossa di Castelvetro

Po drugiej stronie stylistycznego spektrum znajduje się Lambrusco Grasparossa di Castelvetro DOC.
Jest zazwyczaj ciemniejsze, bardziej strukturalne i wyraźniej taniczne. Można w nim znaleźć jeżyny, wiśnie, amarene, fiołki i charakterystyczną owocową intensywność.
Apelacja wymaga minimum 85% Lambrusco Grasparossa. Pozostałą część mogą tworzyć inne dopuszczone odmiany.
Grasparossa bardzo dobrze współpracuje z intensywniejszym jedzeniem, a wersja Secco może być zaskoczeniem dla osoby, która zna wyłącznie słodkie Lambrusco.

Lambrusco Salamino di Santa Croce

Kolejną ważną odmianą jest Lambrusco Salamino. Nazwa pochodzi od charakterystycznego kształtu grona, który przypomina niewielkie salami.
Wina z Lambrusco Salamino często łączą intensywny kolor i owocowość z dobrą świeżością. Powstają zarówno jako wytrawne, jak i łagodniejsze wersje Amabile.
Lambrusco Salamino di Santa Croce posiada własną apelację DOC związaną z północną częścią prowincji Modena.

Dlaczego Lambrusco tak dobrze pasuje do jedzenia?

Lambrusco powstało w jednym z najbardziej kulinarnych regionów Włoch. Emilia-Romania jest ojczyzną między innymi Parmigiano Reggiano, Prosciutto di Parma, mortadeli, tortellini i wielu innych produktów o intensywnym smaku.
Bąbelki, kwasowość i niekiedy delikatna tanina sprawiają, że Lambrusco bardzo dobrze oczyszcza podniebienie po tłustszych potrawach.
Wytrawne Lambrusco świetnie pasuje do:

• salumi i włoskich wędlin,
• Parmigiano Reggiano,
• mortadeli,
• lasagne,
• tortellini i innych nadziewanych makaronów,
• ragù,
• pizzy,
• wieprzowiny i kiełbas.

Amabile może dobrze współpracować również z bardziej pikantnymi potrawami, serami oraz niektórymi deserami.

Lambrusco do pizzy?

Zdecydowanie tak. To jedno z tych połączeń, które brzmią mniej oczywiście niż Prosecco, ale gastronomicznie mają ogromny sens.
Świeża kwasowość współpracuje z pomidorami, bąbelki pomagają przy tłustszym serze, a czerwony owoc dobrze łączy się z wędlinami i bardziej intensywnymi dodatkami.
Oficjalne Consorzio Tutela Lambrusco promuje wręcz połączenie różnych stylów Lambrusco z pizzą, od klasycznej Margherity po wersje z salumi i dojrzewającymi serami.

W jakiej temperaturze podawać Lambrusco?

Lambrusco podaje się zdecydowanie chłodniej niż klasyczne czerwone wina spokojne. Dobrym punktem wyjścia jest około 8 do 10°C.
Wytrawne, bardziej strukturalne Grasparossa można podać odrobinę cieplejsze, natomiast lekkie Sorbara i Amabile bardzo dobrze pokazują swój charakter po mocniejszym schłodzeniu.
Nie warto jednak zamrażać wina. Zbyt niska temperatura ograniczy aromaty owoców i kwiatów.

Jak wybrać Lambrusco?

Najpierw warto odpowiedzieć sobie na jedno pytanie: wytrawne czy słodsze?
Jeżeli szukasz świeżego wina do pizzy, wędlin albo Parmigiano Reggiano, zacznij od wersji Secco. Jeśli zależy Ci na bardziej miękkim, owocowym charakterze, dobrym wyborem będzie Amabile.
Następnie zwróć uwagę na odmianę lub apelację. Sorbara będzie zwykle jaśniejsze i delikatniejsze, podczas gdy Grasparossa zaoferuje więcej koloru, struktury i tanin.
Właśnie dlatego warto mówić raczej o różnych Lambrusco niż o jednym Lambrusco. Pod jedną nazwą mieści się cały świat czerwonych i różowych win z bąbelkami, od lekkich i rześkich po zdecydowane, ciemne i wytrawne.