Szlak smaków w Piemoncie - winnice, agroturystyki i tradycja
Podróż po Piemoncie prowadzi przez ciche miasteczka, ukryte drogi i tarasy winnic rozciągające się jak miękki patchwork na wzgórzach. W małych agroturystykach podaje się chleb wypiekany o świcie, sery z mleka owczego i kieliszek lokalnego dolcetto – bez pośpiechu, z uśmiechem. Każdy przystanek jest spotkaniem z tradycją, która nie potrzebuje etykiet ani wielkich słów. Tutejsza gościnność mówi językiem jedzenia.
Trufle z Alby - jesienny skarb Piemontu
Niektórzy mają nawyk zwijać trójkątny kawałek pizzy w cienki rulon. Włosi tego nie robią. Zamiast tego trzymają kawałek za brzeg, czasem lekko zginają na pół – ale bez rolowania. Pizza ma mieć kontakt z powietrzem. Ma oddychać, jak ciasto, z którego powstała.
Wina z Piemontu - Barolo, Barbaresco i magia nebbiolo
Winnice Barolo i Barbaresco nie potrzebują reklamy. Ich rytm wyznacza natura – mgły, chłód i cierpliwe dojrzewanie. Szczep nebbiolo, wymagający i szlachetny, daje wina o charakterze, który wymaga skupienia. Odwiedzane piwnice są kamienne, chłodne i pełne aromatu drewna. Degustacja w takich miejscach przypomina rozmowę z kimś, kto mówi mało, ale zawsze trafia w sedno.
Kuchnia Piemontu - risotto, trufle i prostota północy
Piemont nie krzyczy smakiem – on opowiada. Tutejsza kuchnia opiera się na maśle, nie oliwie, na powolnym gotowaniu, a nie na efektownych trikach. Risotto z borowikami, zupa z porami, pieczone mięsa z winem – to dania, które karmią ciało i wyciszają umysł. Nawet sery smakują tu jak coś, co wymaga skupienia. W tej prostocie nie ma ubóstwa – jest wybór.
Najpiękniejsze miasteczka Piemontu - Asti, Bra, Neive, Cherasco
Asti, Bra, Neive czy Cherasco nie są miejscami, do których jedzie się dla atrakcji. To miasteczka, w których czas płynie razem z zapachem kawy i dymem z kuchni. Tutejsze rynki, festiwale trufli i lokalne degustacje przyciągają tych, którzy podróżują dla doznań, a nie dla zdjęć. Nic tu nie jest spektakularne, a jednak wszystko ma głębię – jak smak długo dojrzewającego sera.
Jesień w Piemoncie - podróż, która zostaje w człowieku
Piemont nie karmi turysty – karmi człowieka. Ten region nie zabiega o uwagę. Nie rzuca się w oczy, ale zostaje pod powiekami. Jesień w Piemoncie to czas spokoju, ciepła kuchni, dymu z komina i rozmów przy stole. Podróżując po tych wzgórzach, można zapomnieć o zegarku, ale nie zapomnieć smaku. Bo smak w Piemoncie to nie danie – to krajobraz, który zostaje w człowieku na długo po powrocie.